Archiwum od Październik, 2013
31 października 2013 r. KURTYNA W GÓRĘ!

SENIORZY W MAŁOPOLSKIM OGRODZIE SZTUKI

kazdy_musi_kiedys_umrzec

Tym razem grupa uczestników projektu „Kurtyna w górę” odwiedziła Małopolski Ogród Sztuki znajdujący się u zbiegu ulic Rajskiej i Szujskiego w Krakowie, działający pod nadzorem oraz w ścisłej współpracy z dwiema instytucjami: Teatrem im. J. Słowackiego i Wojewódzką Biblioteką Publiczną.

Obiekt ten powstał na miejscu starej rudery mieszczącej pracownie scenograficzne teatru i został oddany do użytku mieszkańców Krakowa w 2012 roku jako nowoczesne centrum kulturalne. Obecnie odbywają się tam: spektakle teatralne, koncerty i festiwale, warsztaty edukacyjno-terapeutyczne dla dzieci i dorosłych, pokazy cykli filmowych, wystawy, wykłady i spotkania, udostępniane są też nowoczesne zbiory multimedialne gromadzące zasoby książkowe i muzyczne.

Seniorzy obejrzeli sztukę, pt. Każdy kiedyś musi umrzeć Porcelanko w reżyserii Agaty Dudy-Gracz. Jest to sztuka zainspirowana Troilusem i Kresydą Williama Szekspira, w której temat został zaczerpnięty z Iliady Homera. Akcja sztuki toczy się po 2 tysiącach lat od tamtego wydarzenia; oblężenie się skończyło a na zgliszczach pozostali sami wodzowie, którzy trwonią czas w gorszący i rozpustny sposób – istna Sodoma i Gomora! Pośród tego towarzystwa przechadza się Fortuna – nowoczesna bizneswoman, która wprowadza widzów w sytuację, przedstawia bohaterów, objaśnia znaczenia a także cytuje fragmenty sztuki Szekspira.

Nowoczesna symbolika i nieszablonowe przedstawienie konfliktu mitu trojańskiego, wywołało mieszane uczucia Seniorów. Słyszeliśmy salwy zachwytów, zażarte dyskusje, nieśmiałe pytania, a także wyrazy zgorszenia. Mimo to, potraktowaliśmy obejrzaną sztukę jako ciekawy eksperyment, który pozwoli na konstruowanie opinii w dyskusji o odbiór sztuki modernistycznej.

zdj. www.slowacki.krakow.pl

28 października 2013 r. KURTYNA W GÓRĘ!

NARESZCIE W TEATRZE!

Pierwsza żona

Grupa uczestników projektu „Kurtyna w górę” doczekała się pierwszego wyjazdu do teatru w Krakowie. Seniorzy wraz z opiekunami pojechali do zwiedzanego wcześniej Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie na sztukę autorstwa Sławomira Mrożka pt. Karnawał czyli pierwsza żona Adama.

Autor słynnych „Emigrantów” napisał tę ostatnią sztukę po dojściu do zdrowia po przebytym udarze mózgu. Opowiada o zorganizowanym przez tajemniczego dyrektora hotelu bądź ośrodka wypoczynkowego, balu karnawałowego, który niespodziewanie dla wszystkich odbywa się o dość nietypowej porze – w czerwcu. Na balu pojawiają się: tytułowa pierwsza żona Adama – Lilith, Adam i Ewa, szatan, biskup, a także Prometeusz i Goethe. Wszystkie postaci tworzą razem dość osobliwe towarzystwo; prowadzą raczej płytkie rozmowy, a akcja toczy się właściwie wokół tematów damsko – męskich. Zachowania wszystkich ludzi determinuje pociąg seksualny, którego konsekwencją są wszechobecne zdrady. Szokującym odkryciem widzów sztuki jest ujawnienie zdrady pramatki Ewy, która zachodzi w ciążę z kelnerem, a rogacz Adam posłusznie przyjmuje ten fakt do wiadomości, usprawiedliwiając tym samym własne grzechy.

Sztuka Mrożka okazała się bardzo trudna w odbiorze i w interpretacji. Nowoczesna symbolika i współczesne dekoracje mimo wspaniałej gry aktorów nie ułatwiały zrozumienia przesłania. Seniorzy jednak z uwagą śledzili przebieg akcji całej sztuki; analizowali każdy szczegół, dopytywali podczas antraktu o nurtujące ich problemy i aktywnie poszukiwali innych informacji w postaci plakatów, ulotek i książek do nabycia w holu teatru. Po wyjściu z teatru nadal trwały rozmowy i dyskusje na temat obejrzanej sztuki. Spełnił się zatem zamysł twórców – sztuka zaczęła żyć w nas.

Mimo trudności z interpretacją wszyscy uczestnicy projektu bardzo cieszyli się z możliwości wspólnego wyjścia do teatru. Panie na tę okazję przygotowały odświętne stroje, fryzury a nawet makijaże. Emocje związane z wyjazdem sięgały zenitu, co wyrażało się tym, że swoją gotowość do wyjścia zgłaszały na długo przed odjazdem – rekordzistka czekała na wyjazd 1,5 godziny!

Wszyscy z niecierpliwością czekamy na następne wyjazdy do teatru.

26 października 2013 r. KURTYNA W GÓRĘ!

ABC TEATRU

maski

Na kolejnych zajęciach warsztatowych uczestnicy poznali historię teatru.

Zapoznając się z najciekawszymi i najnowszymi ustaleniami badaczy teatru poszerzyli swoją wiedzę o teatrze antycznym. Dowiedzieli się skąd się wywodzi i jak wyglądał teatr grecki, gdzie odbywały się pierwsze przedstawienia, w czym występowali aktorzy i jak uzyskiwano efekty specjalne. Warsztaty były próbą rekonstrukcji przebiegu spektaklu opisującą w szczegółach elementy gry, wyglądu aktora, ruchu scenicznego, zasadniczej roli chóru i muzyki. Słuchacze poznali też terminologię i najważniejsze kategorie związane z teatrem antycznym: tragizm, fatum, katharsis. Dowiedzieli się też, że w V wieku przed Chrystusem Grecy nie mówili o widowiskach Ajschylosa czy Sofoklesa, używając określenia „teatr”, gdyż termin ten narodził się później. Analiza teatru antycznego przeprowadzona została w kontekście społecznym, politycznym i religijnym.

Kolejne zajęcia odbywające się w ramach projektu „Kurtyna w górę” były też okazją, by porozmawiać o tym, jak się mówi w teatrze. Uczestnikom zaprezentowana została typologia monologów. Poprzez ćwiczenia na konkretnych przykładach słuchacze przyswoili sobie pojęcia, takie jak: „apart” czy „parabaza”. Poznali też różne funkcje dialogu.

zdj. mediterraneo.blox.pl

25 października 2013 r. PO NITCE DO KŁĘBKA

SĄ DWA ŚWIATY I JEDNO SŁOŃCE…

s0623416-web

Ci, którzy wnoszą w życie in­nych ludzi pro­mień słońca to ludzie, którzy nie pot­ra­fią zat­rzy­mać go tyl­ko dla siebie - powiedział kiedyś James Matthew Barrie. Mówiąc to miał zapewne na myśli dorosłych ludzi, podejmujących altruistyczne inicjatywy. Wychowankowie Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego mogli się jednak przekonać, ile ciepła i serdeczności mogą otrzymać od swoich pełnosprawnych koleżanek i kolegów ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Skawinie. 

Nie mogliśmy się doczekać, aż do nas przyjedziecie - tymi słowami w imieniu gospodarzy powitała uczniów SOSW Sara – jedna z uczestniczek projektu "Po nitce do kłębka"2 października po przeprowadzonej lekcji wychowawczej dostaliśmy od waszych pań słodycze i wszyscy zgodnie postanowiliśmy otworzyć paczkę z cukierkami dopiero podczas dzisiejszego spotkania. Bardzo się cieszymy, że tu jesteście.

Ten piękny gest był szczerym zaproszeniem do wzajemnego poznania się wszystkich dzieci i wspólnej wspaniałej zabawy. Siedząc w dużym kręgu poznawaliśmy nasze imiona. A pomagał nam w tym niestrudzony miś Fredzio, który wędrował po sali z rąk do rąk i swoją zabawną minką dodawał odwagi szczególnie tym, którzy z trudem usiłowali je wypowiedzieć. I oczywiście – tylko on zapamiętał  wszystkie imiona dzieci! Następnie wspólnie staraliśmy się stworzyć piękny "las rąk", na przygotowanych kartonowych drzewach. Jesienne liście, które przyklejaliśmy na gałęziach, miały doczepione wizytówki z naszymi imionami. I w ten sposób nasze dwa światy połączyły się! Słońce wdzierające się przez okna sali gimnastycznej uśmiechało się do nas swymi ciepłymi promieniami. A my kontynuowaliśmy naszą wspólną zabawę. Śpiewaliśmy piosenki i tańczyliśmy w rytmie największych przebojów.

Po tych wszystkich atrakcjach czekał na nas wspaniały poczęstunek przygotowany przez gospodarzy. Z wielkim smakiem przy wspólnym stole zjedliśmy pyszne kiełbaski. Ten moment był też okazją do swobodnej rozmowy uczniów. A tematy tych rozmów zna… tylko miś Fredzio, który uważnie przysłuchiwał się tym dyskusjom i zadowoleniem patrzył, jak zawiązują się nowe przyjaźnie.

Chwile w Szkole Podstawowej nr 4 minęły bardzo szybko. Nieubłaganie nadszedł czas pożegnania z przyjaciółmi. Serdeczne uściski, miłe słowa i radość widoczna w oczach dzieci wzruszały. Razem z panią Basią uczniowie z "czwórki" zaproponowali, że na nasze następne spotkanie, które odbędzie się już za tydzień, przygotują plakietki z imionami, tak żeby łatwiej było nam się porozumiewać.

To spotkanie integracyjne nie byłoby tak serdeczne, miłe i ciepłe gdyby nie ogromne zaangażowanie i serce pań Basi Jelonek i Renaty Mlostek włożone w jego przygotowanie. Bardzo im serdecznie dziękujemy! Szczególne podziękowania kierujemy na ręce pani dyrektor Anity Karczewskiej za zaproszenie do współpracy i gościnne przyjęcie. Każdy z naszych wychowanków otrzymał paczkę ze słodyczami. I za to również dziękujemy!

źródło: www.sosw.skawina.edu.pl

 

10 października 2013 r. KURTYNA W GÓRĘ!

TEATR OD KULIS

zwiedzanie-web

W dniu 9 października grupa uczestników projektu Kurtyna w górę wraz z opiekunami oraz organizatorami wybrała się do Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Seniorzy mieli okazję na żywo oglądać wspaniały gmach zaprojektowany przez Jana Zawiejskiego i wzorowany na najpiękniejszych teatrach europejskich. Trasa zwiedzania rozpoczęła się na widowni, a następnie wiodła przez lożę cesarską, westybul, foyer  i garderobę Ludwika Solskiego. Specjalnie dla zwiedzających została opuszczona kurtyna namalowana przez Henryka Siemiradzkiego. Seniorzy za sprawą przewodnika teatru rozszyfrowywali antyczną alegorię Komedii, Tragedii, Piękna, Natchnienia i Prawdy. Uwagę zwiedzających przykuły także ozdobne plafony, ogromny żyrandol liczący 120 żarówek, a zwłaszcza piękne loże, w których kiedyś zasiadała elita starego Krakowa. Szczególną atrakcją była możliwość usadowienia się w reprezentacyjnej loży „cesarskiej” oraz możliwość zwiedzenia unikatowej garderoby dyrektora i odtwórcy ponad tysiąca ról teatralnych, Ludwika Solskiego. Zachwyt Seniorów wywołały ściany garderoby, które pokrywały dziesiątki portretów, karykatur i dedykacji autorstwa przyjaciół wybitnego aktora (Heleny Modrzejewskiej, Wojciecha Kossaka, Włodzimierza Tetmajera) a także postaci świata współczesnego, na przykład Hilary Clinton.
Podczas zwiedzania teatru wszystkim uczestnikom towarzyszył uśmiech na twarzy i szczery zachwyt nad pięknem teatralnego gmachu. Seniorzy chętnie zadawali pytania przewodnikowi, drążyli absorbujące ich tematy i z zainteresowaniem śledzili dzieje  powstania krakowskiego teatru.
Wszyscy uczestnicy projektu z niecierpliwością czekają na kolejne wizyty w „Słowackim”, podczas których tym razem kurtyna Siemiradzkiego podniesie się w górę, przygasną światła rampy i zacznie się prawdziwa gra aktorska…

8 października 2013 r. KURTYNA W GÓRĘ!

MOJE TEATRALNE JA, CZYLI ZACZNIJMY OD MONODRAMU

warsztaty MBP

Jako że teatr to przede wszystkim spotkanie człowieka z drugim człowiekiem, postanowiliśmy zadbać także i o tę stronę naszych teatralnych zajęć warsztatowych. 

W tym celu pierwsze spotkanie z uczestnikami projektu „Kurtyna w górę” rozpoczęło się od integracyjnego ćwiczenia, dzięki któremu każdy z nas miał okazję wykazać się swoimi umiejętnościami aktorskimi, swoją erudycją, elokwencją, pomysłowością i kreatywnością, a nade wszystko – musiał pokonać tremę i wyjść poza swoją strefę bezpieczeństwa i anonimowości. A wszystko to, by jeszcze lepiej się poznać w warsztatowym gronie i przede wszystkim miło spędzić tych kilka godzin.

Kluczem do tej osobliwej aktorskiej kreacji było imię uczestnika. Należało najpierw zapisać je na kartce papieru, a następnie dobrać pojęcia (do każdej litery swojego imienia), które wiążą się z naszą osobą. Najtrudniejszym momentem była oczywiście prezentacja, czyli nasze pięć minut na scenie. Mieliśmy okazję zobaczyć, jak ważne są przy kreacji danej postaci: mimika, gest, postawa, czy intonacja głosu. Bardzo szybko przekonaliśmy się też, że aktorstwo jest sprawą wewnętrzną – emocji i ducha – którym podporządkowane są nabyte umiejętności techniczne. Każdy z uczestników przez tych kilka chwil stał się przecież aktorem. Bo aktorstwo jest przekonywaniem, a nie udawaniem. Jaki był efekt? Rzecz jasna, wszyscy zagrali znakomicie! Atmosfera zajęć była niezwykle sympatyczna, a treści na nich przedstawione miały dla wielu słuchaczy dużą wartość nie tylko merytoryczną, ale i emocjonalną.